yvonne's columns en kinderverhaaltjes

Tippeltje de mier

 

Tippeltje de mier gaat op zoek naar Valentijn de vos.

Het was een warme lentedag in het Tover Hazelaar bos.

Alle dieren waren druk in de weer met het opknappen van hun holletjes of

het maken van nestjes.

Ook de dieren die de hele winter een winterslaap hadden gehouden waren druk

in de weer met het verzamelen van voedsel.

Alle dieren waren zoo druk in de weer dat geen enkel dier in de gaten had

dat Valentijn het kleine vosje te ver afdwaalde van zijn hol onder de dikke eik.

"Lalala lalala lalalalala" zingt Tippeltje de mier vrolijk terwijl hij driftig met zijn kleine

bezempje heen en weer zwiept.

Tippeltje stopt even met vegen en kijkt op zijn bezempje leunend naar de dieren van het Tover hazelaar bos

die allemaal druk bezig zijn.

De familie vos die naast Tippeltje woont is druk bezig met het schoonmaken van hun hol.

Mama vos verwacht kleine vosjes dus moet het hol weer perfect schoon zijn.

"Ooo wat is de lente toch prachtig" zegt Tippeltje. De bloemen die hun kopjes weer voorzichtig

boven de aarde uitsteken, de bomen die langzaam aan weer groen kleuren en dan die heerlijke

geuren die weer opstijgen van uit het bos.

Tippeltje schrikt ruw op uit zijn gedachten door een harde gil. "Alle me nootjes nog aan toe" zegt

Tippeltje de mier verschrikt, wat was dat voor een gil?

Bij de Familie vos ziet Tippeltje iedereen heen en weer rennen.

"O waar is die deugniet nou weer" hoort Tippeltje Mevrouw vos roepen?

Net was hij hier nog en nu is hij weg.

Tippeltje gooit zijn kleine bezem in een hoek en zo snel als zijn kleine regen laarsjes hem kunnen dragen

rent hij naar de Familie vos toe.

"Wat is er aan de hand" vraagt Tippeltje aan de Familie vos?

"Ach het is Valentijn zegt moeder vos snikkend. Hij is er weer eens tussen uit gepiept.

"Och jee niet weer he" zegt Tippeltje de mier bezorgd. Maar maak je niet druk Mevrouw

vos we vinden hem wel weer. Zoals altijd.

Ja dat was waar. Valentijn vos liep altijd zo te dromen dat hij er vaak geen erg in had dat hij te ver

bij het hol vandaan ging en verdwaalde dan. Met altijd weer een grote zoek aktie tot gevolg.

"Ik zal naar Rudy de race rat rennen" zegt Tippeltje die kan dan heel snel alle bos dieren bij elkaar

roepen om een zoek aktie op touw te zetten.

Zo gezegt, zo gedaan. Als alle bos dieren bij elkaar getrommeld zijn gaan ze allemaal in kleine groepjes

zoeken. Het ene groepje gaat richting het huisje van Grootje de bos heks, een ander groepje gaat richting

het bos meer waar de bevers wonen, en weer een ander groepje gaat richting het donkere bos.

Mama vos blijft bij haar hol voor het geval kleine Valentijn uit zichzelf thuis komt.

"Maak je geen zorgen Mevrouw vos" zegt Tippeltje geruststellend. Voor je het weet is hij weer thuis.

Tippeltje pakt nog even gauw zijn lantaarntje en rent weg in de richting van het groepje dieren dat op weg is naar het donkere bos.

Ondertussen vlak bij het donkere bos rent Valentijn nog steeds achter de prachtige

bontgekleurde vlinder aan. "Ooo wat is hij mooi" zegt Valentijn tekens als de vlinder ergens op gaat zitten en

zijn prachtige gekleurde vleugels spreidt.

En zodra de vlinder weer wegvliegt rent Valentijn er weer achteraan. Hij heeft er helemaal geen erg in dat hij

al een heel eind bij zijn warme hol vandaan is.

Maar dan opeens:" waar ben ik" vraagt Valentijn zich plotseling af. Het is overal donker om hem heen. Valentijn

wordt bang. "Vlinder waar ben je" roept Valentijn angstig? "Oooo helppp"......." ho ho hoort iemand mij" roept Valentijn?

Overal om hem heen hoort hij het geluid van brekende takjes en het griezelige krassen van een uil. "kras kras".

Valentijn doet zijn pootjes voor zijn oren en net als hij zijn oogjes stijf dicht wil knijpen schrikt Valentijn zich een hoedje.

Opeens komt er een donkere figuur tussen de bomen vandaan.

"Wees niet bang lieve Valentijn" zegt de donkere figuur vriendelijk, ik ben het Grootje de bos heks en ze houd haar

lantaarntje wat dichter bij haar gezicht.

Valentijn slaakt een zucht van verlichting. "Oo Grootje" gelukkig bent U het. "Ik ben verdwaald geloof ik" zegt Valentijn zachtjes.

Ik rende achter een prachtige vlinder aan en toen tja was ik opeens hier helemaal alleen in het donkere bos.

Op dat moment komt er een groepje bos dieren allemaal met een lantaarntje in hun pootjes aangelopen.

Opgelucht halen ze adem als ze Grootje bij Valentijn zien staan.

Snel lopen ze met zijn allen terug richting het Tover Hazelaar bos waar Mevrouw vos nog steeds wacht op

haar kleine deugniet. Rudy de race rat die snel voorruit is gerend heeft alle bos dieren het goede

nieuws al verteld dat valentijn gevonden is. En iedereen wacht dan ook gespannen tot dat Valentijn weer veilig

bij zijn mama is.

Als Valentijn bij de open plek in het bos komt waar alle dieren op hem staan te wachten buigt hij zijn kopje.

Hij schaamt zich heel erg dat iedereen weer zo bezorgd om hem geweest is.

"Het spijt me" zegt hij zachtjes. Maar dan beginnen alle dieren te juichen. "Hoera Valentijn is weer thuis" roepen

ze allemaal in koor.

mama vos rent naar haar kleine deugniet toe en geeft hem een stevige knuffel. "Welkom thuis jij kleine dromer" zegt

ze blij en neemt Valentijn mee naar hun hol. Papa vos bedankt alle bos dieren voor hun hulp en gaat dan ook snel

naar het hol. Daar ligt Valentijn al in een diepe slaap, zijn kopje op de warme buik van mama vos.

Tja Valentijn heeft hopenlijk vandaag zijn lesje wel geleerd. Ga nooit alleen zo ver van je huisje vandaan. En al zeker niet in het bos.

Dag Tippeltje, dag Valentijn, dag alle bos dieren. Tot de volgende keer!!