yvonne's columns en kinderverhaaltjes

Tippeltje de mier

Tippeltje de mier en Lazy de luiaard die zo verlangde naar sneeuw,

 

De herfst is vroeg dit jaar in het Toverhazelaar bos. Overal liggen diepe plassen van de regen.

De bladeren vallen van de bomen en maken grote bergen op de grond.

Tippeltje de mier is al vroeg wakker deze morgen. Zullen we eens gaan kijken wat hij vandaag weer beleefd?

 

Vrolijk stampt Tippeltje de mier door de plassen en zingt uit

volle borst:

“In het Toverhazelaar bos woont Tippeltje de mier

En met zijn vele vriendjes maakt hij veel plezier.

Hij is Tippeltje de mier en stampt graag in de plassen

Spetter, spetter, spat

Valt hij op zijn blote…...

 

En zijn vriendjes helpen dat doet hij heel spontaan

rent overal naar toe met zijn rode laarsjes aan.

Hij is Tippeltje de mier en stampt graag in de plassen

spetter, spetter, spat

valt hij op zijn blote GAT!!

 

“Aaaahhh een monster” klinkt het dan opeens en Tippeltje word hard omvergelopen en beland met zijn blote gat in een plas.

“Alle me nootjes nog aan toe, wat was dat” vraagt Tippeltje zich hardop af als hij snel overeind krabbelt?

Hij kijkt om en ziet alleen nog maar bladeren, stof en waterspetters door de lucht vliegen.

“Dat kan niet anders dan Rudy de race rat zijn geweest” zegt Tippeltje beduusd. Er is niemand anders in het Toverhazelaar bos die zo hard kan rennen.

Maar waar is hij zo van geschrokken? Ik ga maar eens op onderzoek uit…!!

 

Tippeltje loopt verder door de plassen richting het grote bos meer .

Hij blijft stilstaan als hij hoog boven hem in de boom een stem hoort.

“Hmm smak, smak, jammiee. Best lekker die blaadjes hier in het bos” zegt de stem.

In het regenwoud zijn ze lekkerder maar deze zijn echt lang zo slecht nog niet.

Tippeltje kijkt naar boven en buigt zijn kopje zo ver naar achteren dat hij bijna achterover kukelt.

“Hallo” roept hij zo hard als hij kan. Wie is daar?

Opeens word er een klein kopje tussen de bladeren door gestoken met een glimlach op zijn toet van oor tot oor. Twee lange armen met aan iedere hand drie grote klauwen duwen de bladeren nog verder opzij.

Daar tussen de bladeren hangt het meest vreemde dier dat Tippeltje ooit in zijn leventje gezien heeft.

“Hallo” zegt het glimlachende dier langzaam, mijn naam is Lazy, en wie ben jij?

“Mijn naam is Tippeltje de mier” zegt Tippeltje.

“Wat voor dier ben jij” vraagt Tippeltje nieuwsgierig? Ik heb nog nooit een dier zoals jij gezien.

“Ik ben een luiaard” zegt Lazy héééééél langzaam en ik kom uit het Regenwoud.

“Uit het Regenwoud” zegt Tippeltje verbaasd. Maar wat doe je dan hier in het Toverhazelaar bos?

“Nou dat zal ik je uitleggen” zegt Lazy de luiaard. Ik heb één heel grote wens, en dat is om één keer in mijn leven sneeuw te zien.

“Sneeuw, ben je hier helemaal naar toe gekomen om sneeuw te zien” vraagt Tippeltje verbaasd aan de luiaard?

“Ja” zegt Lazy de luiaard. Mijn Opa vertelt altijd de mooiste verhalen over zijn avonturen en één daarvan is het verhaal over de grote sneeuw storm.

Ik heb al vanaf ik een héél klein luiaardje was tegen mijn Opa gezegd dat ik één keer in mijn leven sneeuw wil zien.

“Maar dan ben je véél te vroeg” roept Tippeltje. Het is nog maar net herfst. Het duurt nog weken voor het gaat sneeuwen.

“Nog weken, bedoel je dat het echt nog weken duurt voor het gaat sneeuwen” vraagt Lazy nu héél verdrietig?

“Ja” zegt Tippeltje…..tenzij…..

“Tenzij wat” vraagt Lazy?

“Kom maar mee” zegt Tippeltje opgewonden, ik denk dat ik een idee heb!!

 

“Jeetje kan je echt niet sneller” vraagt Tippeltje ongeduldig aan Lazy?

“Ik ben een luiaard” zegt Lazy een tikkeltje boos. Wij zijn nu eenmaal niet snel.

“Alle me nootjes nog aan toe” zegt Tippeltje. Ik heb het in de gaten.

Zucht, zo gaat het eeuwen duren voor we bij Grootje de bos heks zijn.

In de verte horen ze harde voetstappen aan komen. “Dat kan maar één iemand zijn” zegt Tippeltje blij.

“Simba, Simba” roept Tippeltje hard, je komt als geroepen.

“Hee hallo kleine vriend” zegt Simba vriendelijk, jij ook al zo vroeg op pad?

“Ik wil dat je iemand ontmoet” zegt Tippeltje tegen Simba.

Hij komt uit het Regenwoud en is hier heen gekomen voor de sneeuw.

“Voor de sneeuw” lacht Simba, dat duurt nog wel even hoor.

Hij stopt met lachen als er opeens een lachend gezicht vlak voor hem hangt.

“Hallo” zegt het lachende gezicht en Simba deinst geschrokken achteruit.

“Hoooo” zegt Simba geschrokken. Wie, uhhh of wat ben jij?

“Dit is Lazy de luiaard” zegt Tippeltje de mier en stelt de beide dieren aan elkaar voor.

Tippeltje verteld het hele verhaal en ook alles over zijn plannetje.

En zo vertrekken de vriendjes met zijn drietjes naar Grootje de bos heks.

De grote ijsbeer met Lazy de luiaard op zijn ene schouder en tippeltje de mier op zijn andere.

 

Niet veel later komen ze aan bij het houten huisje van Grootje de bos heks.

“Dit ging een stuk sneller” zegt Tippeltje de mier lachend.

“Sorry” zegt Lazy verdrietig, ik ben nu eenmaal niet snel.

“Ach dat geeft niet joh” zegt Tippeltje en geeft de luiaard een aai over zijn bolletje.

Met zijn grote vuisten bonst Simba op de houten deur van Grootje de bos heks.

Niet veel later doet Grootje de deur open, leunend op haar houten stok en vriendelijk lachend als ze de twee vriendjes met hun nieuwe vriendje ziet staan.

“Hallo Tippeltje en Simba” zegt Grootje vriendelijk. Wie hebben jullie vandaag meegebracht?

“Hallo Grootje” zeggen Tippeltje en Simba in koor. Dit is onze vriend Lazy de luiaard.

En ze vertellen Grootje het hele verhaal.

“En tja nu dacht ik dat jij misschien sneeuw kan maken voor één dag” zegt Tippeltje verlegen tegen Grootje.

“Oo dacht jij dat” zegt Grootje en lacht naar de drie vrienden die nu verlegen met hun poten staan te schuifelen.

“Kom binnen” zegt Grootje, dan zal ik eens zien wat ik voor jullie kan doen.

 

Tippeltje, Lazy en Simba zitten met zijn drietjes in de warme keuken van Grootje en kijken toe hoe Grootje van alles en nog wat in haar tover ketel gooit.

Opeens draait Grootje zich om en zegt: “Lazy ik heb een stukje groene alg nodig uit je vacht”.

Ze pakt een enorme schaar en knipt een groot stuk alg uit de vacht van Lazy en gooit dat in haar grote tover ketel.

“Waarom is jouw vacht op sommige plaatsen zo groen” vraagt Simba een beetje verlegen aan Lazy?

“Omdat ik zo ontzettend langzaam bent groeien er algen in mijn vacht” legt Lazy langzaam uit.

En daardoor leven er allerlei kleine insecten in mijn vacht die zich weer te goed doen aan de algen.

“Jeetje” zeggen Tippeltje en Simba in koor. Dat is wel heel bijzonder zeg.

Ondertussen legt Grootje de laatste hand aan haar toverdrank en pakt ze een heel groot, dik boek van een grote plank. Ze slaat het dikke boek open en gaat druk op zoek naar de sneeuw speuk.

“Oooo waar zijn toch altijd die spreuken als je ze nodig hebt” zegt Grootje kribbig.

Aaa daar zul je hem hebben……

 

Gespannen kijken de drie vriendjes naar Grootje terwijl ze langzaam de spreuk opzegt,

In de Lente verwelkomen we het nieuwe leven,

De Herfst zo mooi met zijn stormen die de aarde laten beven.

In de Zomer genieten we van de zon met een warme lach,

Maar het is de Winter die we willen, sneeuw voor één dag………

Een harde knal klinkt uit de toverketel, POEFFFF, gevolgd door een enorme rookwolk.

En dan…..

Een enorme glimlach verschijnt op het snoetje van Lazy de luiaard als hij grote vlokken witte sneeuw naar beneden ziet dwarrelen door het raam.

“Het is gelukt, het sneeuwt” roept hij blij. Kijk het sneeuwt echt…

Simba pakt Tippeltje en Lazy langzaam op en loopt met ze naar buiten waar al een heel dik pak witte sneeuw ligt op de gevallen bladeren.

Voorzichtig zet Simba Lazy op de grond die meteen door de sneeuw begint te rollen en er binnen enkele seconden uit ziet als een sneeuwpop.

“Geniet ervan Lazy” zegt Grootje de bos heks, want dit is sneeuw voor één dag.

 

Overal in het Toverhazelaar bos kon je de dieren verbaasd horen roepen. Tja sneeuw in de Herfst hadden de dieren nog nooit eerder meegemaakt.

 

Jack en Jill de eekhoorns kwamen aangerend samen met Dolf de das en Valentijn de vos.

“Ooo Grootje” zeiden de twee eekhoorntjes in koor. De sneeuw is veel te vroeg dit jaar. Zo kunnen we helemaal geen wintervoorraad aanleggen. Alle nootjes liggen diep onder de sneeuw.

Van alle kanten kwamen dieren aangerend. Sommige geschrokken en sommige lachten van plezier om de vers gevallen sneeuw.

Ik heb het toch gezegd, maar jullie luisteren niet naar mij. Het is dat monster dat ik heb gezien bij het grote bos meer.

Rudy de race rat komt roepend en wild met zijn armen zwaaiend het bos uit rennen in een grote wolk sneeuw en rondvliegende bladeren.

“Grootje” zegt hij buiten adem. Ik heb vanmorgen een monster gezien. Ik weet zeker dat hij het was die dit veroorzaakt heeft.

Als alle dieren druk door elkaar beginnen te praten, neemt Grootje het woord.

“Ik heb de sneeuw gebracht vandaag” zegt Grootje met een glimlach.

“Maar waarom dan” vragen de dieren verbaasd in koor.

We hebben vandaag een bezoeker in het bos, helemaal uit het verre Regenwoud.

“En die heeft een hele grote wens” zegt Grootje en ze wijst naar een hoopje sneeuw op de grond.

Alle dieren kijken heel verbaasd als er opeens een klein kopje uit de sneeuw tevoorschijn komt, die verlegen “Hallo” zegt.

“Aaaaaa dat is het monster” roept Rudy verschrikt uit en springt geschrokken in Simba’s armen.

Boos zet Simba Rudy op de grond. “Rare snelle sprinkhaan die je er bent” zegt Simba boos.

Dat is toch geen monster, dat is een luiaard.

Alle dieren kijken verbaasd als Lazy langzaam uit de sneeuw kruipt.

“Het spijt me als ik jullie heb laten schrikken door mijn wens” zegt Lazy verdrietig.

Maar ik wilde zo graag een keer sneeuw zien…en en en hakkelt Lazy.

Dan beginnen alle dieren in koor te lachen en vertelt Tippeltje hun het hele verhaal.

Rudy staat een beetje beschaamd te kijken, en krabt zich achter zijn oor.

Daar moeten de dieren nog harder om lachen.

 

De hele dag spelen de dieren samen met Lazy in de sneeuw.

“Het is tijd” zegt Grootje aan het einde van de dag tegen Lazy. Voor jou is het tijd om terug te gaan naar het Regenwoud en voor mij is het tijd om de sneeuw te laten ophouden.

Lazy slaat zijn lange armen om de nek van Grootje en geeft haar een natte zoen op haar wang.

“Dank je wel lieve Grootje” zegt Lazy zachtjes.

Dan zet Simba Lazy en Tippeltje op de slee van Wiebe de wasbeer en als alle dieren en Grootje afscheid van elkaar hebben genomen brengen ze Lazy met de slee een eindje op weg.

“Hoe lang ga je erover doen om weer terug te lopen naar het Regenwoud” vraagt Tippeltje.

“Héél lang” zegt Lazy, hééééél lang. Tippeltje en Simba moeten hier hartelijk om lachen, en met zijn drietjes zingen ze uit volle borst:

 

“In het Toverhazelaar bos woont Tippeltje de mier

En met zijn vele vriendjes maakt hij veel plezier.

Hij is Tippeltje de mier en stampt graag in de plassen

Spetter, spetter, spat

Valt hij op zijn blote…...

 

En zijn vriendjes helpen dat doet hij heel spontaan

rent overal naar toe met zijn rode laarsjes aan.

Hij is Tippeltje de mier en stampt graag in de plassen

spetter, spetter, spat

valt hij op zijn blote GAT!!

 

Zo zie je maar, dat je nooit te snel moet zijn met oordelen, soms zijn de dingen heel anders dan je op het eerste gezicht zou denken.

 

Dag Tippeltje de mier, dag Lazy de luiaard, tot de volgende keer.