yvonne's columns en kinderverhaaltjes

Tippeltje de mier

Tippeltje de mier en het raadsel van de verdwenen pepernoten,

Eindelijk is het dan zover, vandaag is het 5 December.

Alle dieren van het Toverhazelaar bos zijn al weken in de ban van Sinterklaas, en als het goed is heeft Sinterklaas ook dit jaar weer bij alle dieren iets lekkers in de schoen gedaan.

Maar is dat wel zo..??

Ik denk dat een aantal dieren vandaag heel raar op hun neus zullen kijken…!!

Tippeltje de mier springt zijn bed uit en rent zo snel als zijn kleine pootjes hem kunnen dragen naar zijn voordeurtje, want daar staan zijn rode regenlaarsjes.

Hij is héél benieuwd of Sinterklaas er ook dit jaar weer iets lekkers in heeft gestopt.

Hij pakt één van zijn rode regenlaarsjes op, maar wat is dat..??

“Er zit niks in” zegt Tippeltje verbaasd. Hij houd één van zijn regenlaarsjes op zijn kop en schud er hard mee, maar er zit echt niks in. “Misschien in de andere” zegt Tippeltje hoopvol en schud met het andere laarsje. Maar ook daar zit niks in..

“Hee maar wat is dat” zegt Tippeltje verrast? Naast Tippeltjes regenlaarsjes ligt een hoopje aarde.

Tippeltje gaat op zijn knietjes zitten en kijkt er verbaasd naar.

Op het hoopje aarde ligt nog maar liefst één pepernootje.

Tippeltje pakt het op en kijkt er verdrietig naar. “ Alle me nootjes nog aan toe, is dat alles” denk hij?

“Klop, klop, bonk, bonk” klinkt het hard op Tippeltjes deurtje.

Als Tippeltje de deur opendoet staat Dolf de das voor de deur en hij kijkt niet blij.

“Dit is alles wat er in mijn schoentje zat” zegt Dolf boos terwijl hij één schuimpje in de lucht steekt.

“De Sint is dit jaar wel erg gierig, of ik ben toch niet zo lief geweest als ik dacht” zegt Dolf met twijfel in zijn stem.

Dan ziet Dolf het pepernootje in Tippeltjes pootje. “Je gaat me toch niet vertellen dat jij ook maar één klein pepernootje in je laarsje had” vraagt Dolf terwijl hij naar het verdrietige gezicht van Tippeltje kijkt.

“Ja eigenlijk wel” zegt Tippeltje en hij neemt een grote hap van de pepernoot. Ik kan er dus net zo goed maar van genieten en hij smakt luid terwijl hij op het stukje pepernoot kauwt.

Dolf kijkt langs Tippeltje naar binnen en ziet het hoopje aarde liggen naast de laarsjes van Tippeltje.

“Hee dat is toevallig” zegt Dolf en hij wijst naar het hoopje aarde.

Ik had ook zo’n hoopje naast mijn schoenen liggen.

“Dat is wel heel toevallig” zegt Tippeltje. Kom op, we gaan dit raadsel tot op de bodem uitzoeken.

Samen lopen ze richting de open plek in het bos.

Ondertussen ergens heel diep onder de grond, in een piepklein holletje zit een klein diertje heerlijk te smikkelen van een hele berg Sinterklaas snoepgoed. Ze likt genietend haar lange klauwen af waarbij ze chocolade over haar hele spitse snuit smeert.

“hahaahah joepieeee” zegt ze zachtjes lachend. Dit jaar heb ik ook iets in mijn schoentje, ook al moest ik het zelf gaan halen…!!

Op de open plek in het bos staan al heel veel dieren druk pratend bij elkaar, en zo te zien hebben zij ook niet heel veel bijzonders in hun schoen gehad.

Elk dier verteld zijn of haar verhaal, en alle verhalen zijn steeds hetzelfde. Overal maar één klein pepernootje, chocolade centje of schuimpje in de schoen en een grote hoop aarde ernaast.

“Ik zei het toch” zegt Dolf boos. Het ligt dus niet aan mij, ik ben super lief geweest dit jaar, nou ja bijna het hele jaar dan. De Sint is gewoon gierig geworden, dat is ’t en niet anders.

Dolf is zo boos dat hij met zijn armen over elkaar gaat staan en zijn bek stijf dicht klemt.

Op dat moment komen Jack en Jill de eekhoorns aanrennen met een hele berg lekkers in hun pootjes. Als ze de andere dieren zo boos zien kijken blijven ze geschrokken staan.

“Hoe komen jullie aan al dat lekkers” vragen de bosdieren in koor.

“Nou eehh gewoon in ons holletje natuurlijk” zegt Jack “Ja gewoon smak, smak in ons holletje” zegt Jill met haar bek vol pepernoten.

“Joehoeee kijk eens wat ik in mijn hol had” horen de bosdieren dan een stem hoog vanuit de lucht roepen. Een chocolade letter, geweldig he??

“Ja echt super tof voor je” zegt Simba boos, geniet ervan. Wij kijken wel toe hoe jij hem lekker opeet.

“Wat is hier aan de hand” vraagt Ursula de wijze uil zodra ze op een grote tak is geland, jullie kijken niet zo blij.

“Nee natuurlijk kijken wij niet blij” zegt Dolf boos, wij moeten het doen met maar liefst één klein dingetje in onze schoen terwijl jij en Jack en Jill aankomen met een hele berg lekkers.

Mogen we dan alsjeblieft boos zijn of niet..??

De bosdieren vertellen het hele verhaal aan Ursula en het is Tippeltje die opeens iets opmerkt.

“Alle dieren die op de grond wonen hebben zo goed als niks van de Sint gehad, terwijl de dieren die hoog in een boom wonen wel lekkers hadden, is dat niet toevallig” vraagt Tippeltje?

“Dan is het een dief” roept Dolf ineens hard, een dief die niet in bomen kan klimmen, dus gelukkig geen gierige Sinterklaas..!!

“Ja en als ik de dief in mijn grote poten krijgt dan sla ik zijn kop van zijn romp en schop ik hem het bos uit ” zegt Simba boos en hij slaat hard met zijn vuist in de palm van zijn grote poot.

“Rustig allemaal” krast Ursula, laten we eens even goed nadenken.

Welke dieren kunnen niet in bomen klimmen en niet te vergeten, maken hoopjes aarde?

“Een mol” roept Tippeltje luid, een mol. Die kan niet klimmen en maakt hoopjes aarde.

Maar waarom zouden zei ons lekkers willen stelen?

“Ik denk dat we dat maar eens moeten gaan vragen” zegt Tippeltje heel resoluut….!!

“Ken jij de familie mol” vraagt Simba aan Tippeltje terwijl ze richting het grote bos meer lopen waar de familie mol onder het grote grasveld woont?

“Nee eigenlijk niet” zegt Tippeltje met een diepe zucht. Ze komen alleen snacht’s tevoorschijn en dan slapen wij. Ik heb ze zelfs nog nooit gezien.

Eenmaal op het grote grasveld zoeken Tippeltje en Simba naar een verse molshoop.

“Hier is er ééntje” roept Simba naar Tippeltje. En wat doen we nu?

“Tja hard roepen denk ik” zegt Tippeltje en haalt zijn kleine schoudertjes op.

“Hallo is daar iemand” roept Tippeltje zo hard als hij kan in de molshoop, maar niemand antwoord.

“Ik denk dat we het in een andere molshoop moeten proberen” zegt Tippeltje. Simba kijkt naar al de molshopen die er liggen op het grasveld en zegt: “allemachies kleine Tippelmans welke van de duizend molshopen wil je proberen”?

“Molletjes maken gangen onder de grond” zegt Ursula, probeer de middelste molshoop en laten we hopen dat het geluid dan door alle gangen gonst.

Alle dieren knikken instemmend en met zijn allen lopen ze naar de middelste molshoop.

“Wil jij het proberen Simba” zegt Tippeltje, jij hebt een veel hardere stem dan ik?

Simba zet zijn beide poten rond zijn grote bek, haalt een keer diep adem en roept zo hard als hij kan: “HALLOOOOO”…

En dan ineens komt er verse aarde uit de molshoop omhoog en een héél klein kopje piept uit de aarde tevoorschijn.

Het kleine kopje zit van onder tot boven onder de chocolade en eraan vast geplakt zitten kruimels van pepernootjes en schuimpjes. “Waarom maak je mij wakker, ik lag net zo lekker te slapen met mijn lekkere volle buikje” zegt het kleine molletje?

“Had jij wel iets in je schoentje dan” vraagt Tippeltje aan de kleine mol?

Wij hadden namelijk helemaal niks in onze schoen, en we vragen ons af hoe dat kan.

“Ja, en naast onze schoentjes lag een verse molshoop, weet jij daar misschien meer van” vraagt Simba de ijsbeer met een boze stem?

Het gezichtje van de kleine mol kleurt knalrood onder alle chocolade.

“Nou uuuuhhh nee” stamelt het kleine molletje, ik weet helemaal van niks.

Een paar molshopen verderop zien de bosdieren opeens een hele berg aarde omhoog komen, dan een enorme berg snoepgoed en dan een boze kop van een oude mol.

“Wat is dit nou toch allemaal voor troep” roept de oude mol boos. Weet Sinterklaas nu nog steeds niet dat mollen alleen maar regenwormen eten??

Met een hondendrol of een koeienvlaai op mijn ouwe kop kan ik best leven maar niet met deze rommel.

Steeds meer en meer snoepgoed komt er uit de molshoop tevoorschijn en de kleine mol word steeds roder en roder.

“Daar heb je al ons lekkers” roepen de bosdieren luid, en ze rennen er op af.

“Maar nu weten we nog steeds niet wie het van ons gestolen heeft” zegt Simba tegen Tippeltje.

“Nou ik denk dat ik het wel weet” zegt Tippeltje. De oude mol is inmiddels uit zijn molshoop gekropen en pakt de kleine mol bij zijn nekvel. Volgens mij weet jij hier meer van he is het niet kleine mol?

Kleine mol verbergt zijn snoetje in de vacht van de oude mol en zegt luid snikkend: “waarom komt Sinterklaas nou nooit eens iets in mijn schoentje doen? Elk jaar kijk ik vol verlangen in mijn schoen, ik maak elk jaar een mooie tekening voor Sinterklaas en toch zit er elk jaar weer helemaal niks in mijn schoentje.

Dit jaar wilde ik het zo graag dat ik al het snoepgoed van de bosdieren gestolen heb. “Maar” zegt kleine mol ik heb wel overal iets voor de dieren laten liggen.

“Ja bij mij één chocolade centje” zegt Simba boos en daar moest ik het mee doen.

“Ja en bij mij één schuimpje” roept Dolf de das en ik dacht dat Sinterklaas gierig was geworden.

“Bij mij lag nog precies één pepernootje” zegt Tippeltje de mier, stelen is niet netjes kleine mol..!

Kleine mol die nog steeds aan zijn nekvel hangt begint nog harder te snikken. De oude mol kijkt hem dreigend aan en zegt: “heb jij niet iets tegen al deze dieren te zeggen, kleine mol??

“Sorry” piept kleine mol zachtjes. Ik wilde het zo ontzettend graag.

Iedereen krijgt medelijden met het kleine molletje zo ook de oude mol.

“Eigenlijk is het ook wel een beetje mijn schuld” zegt de oude mol. Wij hebben heel lang geleden tegen Sinterklaas gezegd dat hij bij ons niks hoeft te brengen op 5 December. Wij lusten namelijk alleen maar regenwormen. Voor het eerst is er een mol geboren die al dat snoepgoed wel lust.

En tja die word nu dus helaas elk jaar overgeslagen…

“Ik heb een idee” roept Tippeltje de mier luid en hij springt op. Als alle dieren volgend jaar hun schoentje zetten dan stoppen we er allemaal een briefje in dat kleine mol ook graag iets in zijn schoentje wilt. Wedden dat het dan allemaal goed komt…!!

Kleine mol’s gezichtje klaart op en er breekt een stralende lach door op zijn snoetje.

Ouwe mol zet haar op de grond en ze maakt een jubel dansje van plezier.

Alle dieren lachen en genieten nog de hele dag met zijn allen van al het lekkers dat Sinterklaas in de schoentjes had gestopt..!!

Zo zie je maar. Ook al wil je iets nog zo ontzettend graag hebben, je mag het nooit stelen.

Dag Tippeltje de mier, dag kleine mol, tot de volgende keer.