yvonne's columns en kinderverhaaltjes

Tippeltje de mier

Tippeltje de mier en de pratende vogelverschrikker,

Het was een prachtige Herfstdag in het Toverhazelaar bos.

De bladeren aan de bomen hadden de meest prachtige kleuren

rood, groen, bruin en geel.

De paddenstoelen schoten met bosjes tegelijk uit de grond.

Het was bijna Halloween en alle dieren in het bos waren druk bezig met

het versieren van het Toverhazelaar bos.

Niks aan de hand zou je denken....maar Tippeltje de mier

en Simba de ijsbeer zouden vandaag de schrik van hun leven krijgen...!!

"Waar heb ik mijn rode regen laarsjes nou toch gelaten" vraagt Tippeltje

zich met een diepe zucht af. Ik had ze toch hier bij de deur neergezet?

Tippeltje kijkt onder de tafel, onder zijn bed maar nergens kan hij zijn

rode regen laarsjes vinden.

Dan komt er opeens een grote witte poot naar binnen en klinkt het: "zoek je

deze soms kleine tippelmans"?

"Oo mijn rode regen laarsjes" zegt Tippeltje blij. Waar heb je die nou toch weer

gevonden?

"Gewoon hier buiten naast je voor deurtje" zegt Simba lachend.

"Trek ze snel aan Tippelmans dan gaan we snel op pad" zegt Simba ongeduldig.

"Wat lief he van Grootje de bos heks dat we vandaag een pompoen lantaarn

mogen komen maken" zegt Tippeltje blij tegen Simba?

"Ik heb er echt mega zin in" zegt Simba met zijn lippen smakkend. Vooral wat

we na het maken van de pompoen lantaarn gaan doen vind ik erg leuk haha.

Pompoen taart eten joepieee en hij wrijft met zijn grote poten over zijn bolle buik.

Tippeltje moet ontzettend lachen en zegt: "alle me nootjes nog aan toe, denk jij wel eens

aan iets anders dan aan eten"? "Nee bijna nooit" zegt Simba en samen lopen ze

hard lachend verder naar het huis van Grootje de bos heks.

Grootje de bos heks woont vlak bij het mais veld waar in deze tijd van het jaar de

aller grootste pompoenen groeien.

Als Tippeltje en Simba bij het huisje van Grootje aankomen is ze al druk in de weer

om van alles klaar te zetten. Er staat een grote tafel helemaal vol met schalen, scherpe

mesjes en kaarsjes in verschillende kleuren.

"Goedemorgen Grootje" zeggen de twee vriendjes in koor als ze binnen komen.

"Ooo hallo lieve vriendjes" zegt Grootje geschrokken, is 't al zo laat??

Ik heb nog geen tijd gehad om de pompoenen uit het mais veld te halen, zouden jullie

dat even voor me willen doen?

"Uiteraard willen wij dat doen" zegt Simba en trekt Tippeltje snel achter zich aan naar buiten.

"Alle me nootjes nog aan toe" zegt Tippeltje waarvoor al die haast?

O snap je het dan niet Tippeltje? Grootje neemt elk jaar van die kleine pompoenen mee, nu

hebben wij de kans om een paar mega grote pompoenen mee te nemen. Hoe groter de

pompoenen, hoe groter straks de pompoen taart snap je?

"Je denkt dus echt alleen maar aan eten he Simba" zegt Tippeltje lachend en samen gaan ze op pad

naar het mais veld.

Als ze daar aankomen kijken ze hun ogen uit. Zo ver als ze kunnen kijken ligt het veld

bezaaid met pompoenen.

Midden in het veld staat een grote boos kijkende vogelverschrikker op wacht om de vogels op

afstand te houden.

"De rillingen lopen altijd over mijn rug als ik die vogelverschrikker zie" zegt Simba huiverend tegen

Tippeltje. "Je gaat me toch niet vertellen dat jij, zo'n grote ijsbeer bang bent voor een

vogelverschrikker" vraagt Tippeltje lachend aan Simba.

"Nee bang niet" zegt Simba dapper maar ik vind hem best een beetje eng.

Samen lopen ze door het veld op zoek naar een paar mooie grote pompoenen. De enge

vogelverschrikker lijkt even vergeten.

"Kijk daar" roept Simba dan ineens. Oo kleine Tippelmans die is groot, die nemen we mee naar Grootje.

"Alle me nootjes nog aan toe" zegt Tippeltje verbouwereerd dat is de grootste die ik ooit in mijn

leven gezien heb!

Zo snel als Tippeltjes kleine pootjes hem kunnen dragen rent hij achter Simba aan naar de grote pompoen toe.

Simba pakt een scherp mesje uit zijn zak die hij had meegenomen uit Grootjes huisje en begint snel met het

los snijden van de pompoen terwijl zijn grote tong uit zijn bek hangt van inspanning.

"WAT ZIJN JULLIE DAAR AAN HET DOEN " klinkt opeens een harde stem?

MAAK DAT JULLIE WEGKOMEN.....!!

Tippeltje en Simba springen geschrokken op en kijken snel om zich heen waar die enge stem

vandaan komt.

Dan krijgen ze de schrik van hun leven. De vogelverschrikker zwaait wild heen en weer en er komen

stoom wolkjes uit zijn oren. SCHEER JULLIE WEG...OPHOEPELEN..!

Dat hoeft de vogelverschrikker geen twee keer te zeggen. Aaaaaahhhh gillen Simba en Tippeltje en gaan er

als een haas en wind vandoor.

Ze kijken niet eens meer om maar rennen zo hard als ze kunnen naar het huisje van Grootje.

Ondertussen kijken Bennie en Berend de bever tweeling lachend naar de in paniek weg vluchtende

vriendjes. Het zijn nog maar kleine bevertjes, ze zijn vorig jaar in 't voorjaar geboren maar 't zijn nu al

ontzettende deugnieten.

"Ooo wat hebben we die twee mooi te pakken genomen" lachen ze samen.

"Die blik op het gezicht van Simba vergeet ik mijn hele leven lang niet meer" zegt Bennie en hij moet zo

lachen dat zijn schuddende buikje er pijn van doet.

"Nee" zegt Berend en die kleine Tippeltje die heeft het vast en zeker van schrik in zijn kleine broekje gedaan.

Samen rollen ze over de grond van het lachen.

Buiten adem komen Tippeltje en Simba aan bij het huisje van Grootje.

"Dddddeeee vvvvvvogelvvverschrikkker isssssss lllevvveeenddd geworrrrddeeen" zeggen de vriendjes

bibberend in koor.

Grootje schiet in de lach om die twee bibberende vriendjes. De één zo groot en de ander zo klein.

Een levende vogelverschrikker, dat kan toch helemaal niet lieve vriendjes.

Ze schuift een stoel onder de billen van beide vriendjes en geeft ze beide een grote kop warme

chocolademelk. Vertel me nu eens rustig wat er is gebeurd?

De vriendjes vertellen van de heen en weer zwaaiende vogelverschrikker en de harde stem die riep

dat ze moesten ophoepelen.

"Het klinkt mij meer als een kwajongens streek in de oren" zegt Grootje als de vriendjes hun verhaal

hebben gedaan.

We gaan maar eens een kijkje nemen bij die vogelverschrikker.

"Nee absoluut niet" zeggen Simba en Tippeltje in koor. Wij blijven lekker fijn hier!

"Jullie gaan gewoon mee stelletje bangerikken" zegt Grootje ferm. Hup hup we gaan eens

kijken wat er in mijn mais veld allemaal aan de hand is.

Eenmaal bij het mais veld aangekomen verschuilen Simba en Tippeltje zich bibberend achter

de rug van Grootje.

"Hee jij daar vogelverschrikker" roept Grootje luid. Kan jij echt zo hard heen en weer zwaaien?

Plotseling komt de vogelverschrikker weer tot leven. Hij zwaait hard heen en weer en er komt

weer stoom uit zijn oren. "GA WEG UIT MIJN VELD" klinkt weer de harde stem.

"Zie je wel" gillen Tippeltje en Simba in koor en net als ze het op een lopen willen zetten valt de

vogelverschrikker om in een grote modder plas, en daar onder de versleten jas van de vogelverschrikker

vandaan kruipen Bennie en Berend de bever tweeling. Van top tot teen besmeurd met modder.

Grootje en Tippeltje schieten heel hard in de lach maar Simba niet die kijkt heel boos en

loopt met snelle passen naar de tweeling toe.

Hij grijpt ze in hun nekvel en houd ze hoog in de lucht. De modder zit met grote klonters aan

hun gezichtjes geplakt en druipt van de tweeling op de witte vacht van Simba.

Als Simba de geschrokken en besmeurde gezichten van de tweeling ziet moet ook hij lachen.

"Het was eigenlijk best grappig toch" zegt Bennie de bever voorzichtig?

"Ja maar ik schrok wel een beetje van je hoor Simba" zegt Berend. Ik dacht dat je

ons echt een pak voor onze broek ging geven.

Allemaal moeten ze lachen om die twee donderstenen.

Simba en Tippeltje maakten die dag de aller mooiste pompoen lantaarn van het

hele Toverhazelaar bos en Grootje bakte de aller grootste pompoen taart die

de dieren van het bos ooit gezien hadden.

De bever tweeling had die dag ook weer wat geleerd, want wie een kuil graaft voor een

ander valt er zelf in.....!!

Dag Tippeltje de mier, dag vogelverschrikker. Tot de volgende keer..!!