yvonne's columns en kinderverhaaltjes

Tippeltje de mier

Tippeltje de mier en de magische fluit,

 

Het word lente in het Toverhazelaar bos. De narcissen en de sneeuwklokjes steken hun kopjes al verlangend boven de grond uit.

Langzaam ontwaken de bos dieren uit hun lange winterslaap, maar krijgen dan meteen de schrik van hun leven. Er is namelijk iets vreselijks aan de hand…!!

Laten we maar gauw gaan kijken wat het is…..

 

Het is nat in het Toverhazelaar bos. Overal liggen diepe plassen waar de laatste restjes sneeuw zijn gesmolten.

Tippeltje de mier is al vroeg op en springt haastig over de plassen heen. Hij kijkt naar links en dan weer naar rechts met zijn kleine neusje vlak boven de grond.

“Alle me nootjes nog aan toe, waar kan die fluit nu toch gebleven zijn” vraagt Tippeltje zich hardop af?

Dit is een ramp, een regelrechte ramp..!!

“Hee hallo kleine vriend” klinkt er dan opeens een bekende stem.

Tippeltje kijkt verbaasd omhoog, recht in het gezicht van zijn grote vriend Simba de ijsbeer.

“O hallo” zegt Tippeltje verdrietig. Ik wist niet dat je al wakker was en hij gaat meteen weer druk verder met zoeken.

“Nou nou” roept Simba hardop uit. Ik had je wel iets enthousiaster verwacht hoor kleine vriend.

Je kijkt alsof je je laatste broodkruimel hebt opgepeuzeld.

“O uuhh sorry” zegt Tippeltje een beetje beschaamd. Je hebt uiteraard nog niet gehoord wat voor vreselijks er aan de hand is in het Toverhazelaar bos.

“Is er iets vreselijks aan de hand” roept Simba verschrikt uit? Maar wat is er dan aan de hand?

“De magische toverfluit van Grootje is gestolen” zegt Tippeltje paniekerig. Het is verschrikkelijk.

Als de fluit in verkeerde handen valt kan er van alles gebeuren.

“Maar wat doet die fluit dan” vraagt Simba aan Tippeltje. Zo erg kan een fluit toch niet zijn?

“Wie op de fluit speelt, heeft macht over alle dieren” zegt Tippeltje bezorgt. Iedereen die de fluit hoort spelen gaat slaapwandelen en volgt de fluit overal waar die heen gaat.

“Stel je voor dat de diepe woud wolven de fluit hebben gestolen, of in handen krijgen” roept Tippeltje nu echt in paniek.

“Ojee” zegt Simba. Ojee je hebt gelijk. Dit is echt een ramp. We moeten iedereen wakker maken en een grote zoektocht op touw zetten. Alleen redden we dit nooit…..

 

Ondertussen ergens diep in het bos, in een holletje in de grond, word Paco de pad langzaam wakker uit zijn winterslaap.

Hij probeert rechtop te gaan zitten maar merkt dat dat niet zo gemakkelijk gaat. Als hij probeert te praten, lukt dat ook al niet.

“Wawaaaa issss diitttt” probeert Paco, maar het lukt hem echt niet om iets zinnigs te zeggen.

Met nog maar één vrije poot worstelt hij zich door de dorre bladeren heen naar boven.

Eenmaal boven de grond gekomen ziet Paco wat er aan de hand is. Zijn lange tong zit helemaal om zijn lichaam heen gewikkeld.

“Diiit isss nieee bessttt” zegt Paco, en hij gaat snel op pad om hulp te zoeken.

Hij heeft nog geen meter gestrompeld als hij over iets struikelt. “Verrrdorrieee” zegt Paco en probeert snel overeind te komen.

Als hij ziet waar hij overheen is gestruikeld worden zijn ogen nog groter en ronder dan ze al zijn.

“Daaasss hééélll mooiii” roept Paco verrukt uit. Voor hem ligt de mooiste fluit die Paco ooit gezien heeft. Dit moet de magische fluit wel zijn, maar wat doet hij hier?

Maar dan hoort Paco een vreselijk geluid. Een geluid als een grom, diep van uit een keel. Langzaam kijkt Paco omhoog en krijgt de schrik van zijn leven. Voor hem staan vier enorme grote wolven. Met grote rode ogen staren ze Paco aan en gooien dan alle vier hun koppen in de lucht

en janken: “Aaaaaahhhooooeeeee”. Van schrik valt Paco achterover op zijn dikke Paddenbillen.

“Kijk nou eens broertjes” zegt één van de wolven. Jammer dat padden giftig zijn, anders hadden we nu een heerlijk hapje. Hebben jullie die dikke billen gezien? De wolven beginnen hard te lachen en Paco bibbert van angst.

“Daar ligt iets wat wij heel graag willen hebben” zegt de wolf. Mijn domme broertje hier was zo slim om hem te stelen maar erg dom om hem te verliezen. Na die woorden slaat de wolf met zijn enorme poot met lange klauwen naar één van de andere wolven die van schrik een stap achteruit doet.

En kijk nou wat er hier voor ons ligt, een pad verstrengeld in zijn eigen tong en de magische fluit.

Dit is vast onze geluksdag.

Als de wolf een stap naar voren doet om de fluit te pakken springt Paco onhandig omhoog en zet dapper zijn vrije poot op de fluit. “Maaaakkk mmeee llooosss” roept Paco zo hard als hij kan.

Net op het moment dat de wolf hem met zijn enorme poot weg wilt duwen herinnert de wolf zich dat padden héél giftig zijn. “Als ik je los maak Meneer pad, is de fluit voor mij” zegt de wolf met een grauw.

“Gooeeedd” zegt Paco heldhaftig. Met een stok haalt de wolf Paco zijn tong uit de knoop en pakt daarna meteen de fluit op.

Zonder nog om te kijken gaan de vier wolven er als een haas met de fluit vandoor.

Paco laat zich nogmaals achterover vallen op zijn dikke billen. “Gossie wat was ik bang” zegt hij hardop. Hij slaakt een kreetje als hij merkt dat hij weer normaal kan praten.

Maar dan beseft hij dat die diepe woud wolven iets heel naars van plan zijn met de fluit.

Hij rent zo hard als hij kan richting het huisje van Grootje de bos heks.

 

 

Bij het huisje van Grootje de bos heks hebben alle bos dieren zich verzamelt.

Grootje verdeeld alle dieren in kleine groepjes en verteld ze waar ze moeten gaan zoeken naar de fluit.

Net als de dieren willen vertrekken komt Paco de pad aangerend.

Helemaal buiten adem verteld hij Grootje zijn avontuur met de fluit en de diepe woud wolven.

“Oojee hier was ik al bang voor” zegt Grootje geschrokken.

Alle dieren houden van schrik hun adem in.

“Wat moeten we nu doen” vraagt Tippeltje bezorgt aan Grootje?

“We moeten een list verzinnen” zegt Grootje. Wij weten dat de diepe woud wolven de fluit hebben, maar de diepe woud wolven weten niet dat wij dat weten.

Rudy de race rat ren jij zo snel mogelijk naar het diepe woud om te kijken of de wolven er al aan komen, en Jack en Jill jullie moeten zoveel mogelijk plukken watten verzamelen in mijn huisje en breng het dan hier bij mij.

Dit is wat we gaan doen……..en Grootje verteld iedereen haar gemene plannetje.

 

Net als alle dieren hun plek hebben ingenomen komt Rudy de race rat tussen de bomen vandaan gerent.

“Ze komen eraan” roept hij en hij zwaait wild met zijn armen.

Vlug verstopt hij zich achter een boom en stopt een pluk watten in zijn oren.

Ook de andere dieren stoppen een pluk watten in hun oren en wachten op wat komen gaat.

En dan stappen de vier wolven tussen de bomen vandaan, en begint de voorste wolf op de magische fluit te spelen.

Zoals afgesproken doen alle bos dieren net alsof ze slaapwandelen en lopen allemaal richting de wolven.

De wolven beginnen gemeen te lachen en likken met hun lange roze tong aan hun lippen.

“O zie je al die lekkere hapjes” zegt één van de wolven smakkend. En ze komen gewoon naar ons toegelopen.

Nog harder lachen de wolven tot dat ze plotseling alleen nog maar een grote rookwolk zien.

Als de rook is opgetrokken staan de bos dieren allemaal héél hard te lachen.

“Ik snap er niks van” zegt de ene wolf tegen de andere wolf. Waarom staan ze nou zo te lachen?

Dan kijken de vier wolven elkaar aan en schrikken zich een hoedje.

Alle vier zijn ze veranderd in hele grote dikke padden. Van schrik laat de wolf de magische fluit vallen en gaan ze er alle vier als een haas vandoor.

“Kijk nou” gilt Paco de padden na. Wat een lekkere dikke billen ze hebben.

Alle dieren moeten ontzettend lachen om die malle Paco.

“We moeten de magische fluit snel opbergen” zegt Grootje luid om boven het gelach uit te komen.

Deze betovering duurt maar even.

De magische fluit krijgt een nieuwe verstopplaats, één die niemand ooit kan raden.

“Alle me nootjes nog aan toe” zegt Tippeltje de mier met een zucht. Dat was me wel een avontuur zeg. En de goede afloop hebben we te danken aan deze dappere Paco de pad.

“Drie hoeraatjes voor Paco de pad” roept Simba de ijsbeer met zijn luide stem.

Hoeraaa Hoeraaa Hoeraaa………..

 

Zo zien jullie maar, wie een kuil graaft voor een ander, valt er zelf in…!!

Dag Tippeltje de mier, dag Paco. Tot de volgende keer…!!