yvonne's columns en kinderverhaaltjes

Tippeltje de mier

Tippeltje de mier en de verdwaalde heremiet kreeft,

 

 

Het was heel vroeg in de morgen op een heerlijke na-zomer dag.

 

Tippeltje was al heel vroeg opgestaan om te genieten van de

 

prachtige dauw druppeltjes die in deze tijd van het jaar zo

 

mooi aan de spinnenwebben blijven kleven.

 

Wat Tippeltje niet weet is dat hij op deze mooie dag een wel

 

heel bijzonder dier zal ontmoeten.

 

 

"Ooo wat prachtig" zegt Tippeltje terwijl hij stil blijft staan bij

 

een super groot spinnenweb.

 

Het spinnenweb zit helemaal vol met dauw druppeltjes en

 

precies in het midden zit Mevrouw spin heerlijk te dommelen

 

in haar web.

 

"Heb je vannacht nog een lekkere dikke vlieg gevangen" vraagt Tippeltje

 

zachtjes aan de dommelende spin?

 

Langzaam opent Mevrouw spin haar ogen en zegt: "nee Tippeltje

 

ik heb vannacht helaas geen enkele vlieg in mijn web kunnen strikken".

 

Maar straks als het zonnetje komt dan heb ik vast meer geluk.

 

"Haha ik hoop het voor uw Mevrouw spin" lacht Tippeltje zachtjes

 

maar Mevrouw spin is al weer in een diepe slaap.

 

 

Tippeltje loopt rustig verder door het Toverhazelaar bos als hij

 

plotseling iets heel raars ziet.

 

"Wat is dat nou toch" vraagt Tippeltje zich hardop af?

 

Het lijkt wel een schelp. Maar de schelp beweegt en dat kan toch

 

helemaal niet? En wat doet een schelp hier in het Toverhazelaar

 

bos? Schelpen horen op het strand bij de zee!

 

Tippeltje kijkt met verbazing toe hoe er uit de schelp opeens meerdere

 

pootjes tevoorschijn komen en twee kleine zwarte oogjes op sprietjes.

 

Tippeltje loopt een klein stukje verder en gaat dan voorzichtig op zijn

 

hurken zitten achter een kleine struik en kijkt naar het vreemde wezen

 

die nu mopperend rond scharreld tussen het gras.

 

 

"Ooo waar ben ik nu toch weer terecht gekomen" zegt het vreemde wezen

 

met een verdrietige stem.

 

Het is echt weer iets voor mij om op zoek te gaan naar een nieuwe, grotere

 

schelp om dan opeens weer te verdwalen.

 

Hoe kom in nu weer terug bij het strand? Ooo en ik moet nu heel snel vervellen

 

er is nog maar weinig tijd.

 

"Hallo Meneer schelp" zegt Tippeltje aarzelend als hij heel voorzichtig te voorschijn

 

komt vanachter de kleine struik.

 

Kan ik Uw misschien ergens mee helpen?

 

Geschrokken schiet het vreemde wezen terug in zijn schelp om doodstil te blijven

 

liggen. Voorzichtig loopt Tippeltje naar de schelp toe en klopt er zachtjes op.

 

"Hallo mijn naam is Tippeltje de mier en Uw bent in het Toverhazelaar bos.

 

Ik wil Uw graag helpen" zegt Tippeltje fluisterend.

 

 

 

Heel voorzichtig komen de pootjes en de kleine zwarte kraal oogjes op sprietjes

 

weer uit de schelp te voorschijn.

 

"Goedemorgen kleine mier" zegt het vreemde wezen. Mijn naam is Bernhard

 

en ik ben een heremiet kreeft. Sorry dat ik opeens zo onbeleefd in mijn schelp dook

 

maar zie je... dat is wat heremiet kreeften doen als ze schrikken of bang zijn.

 

Ik ben verdwaald terwijl ik op zoek was naar een nieuwe, grotere schelp.

 

Ik moet nu namelijk snel vervellen en dan word ik groter en pas ik niet meer

 

in deze schelp want weet je.....dat is wat heremiet kreeften doen!!

 

"Er is haast bij" zegt de heremiet kreeft een beetje paniekerig.

 

"Maak je maar niet ongerust" zegt Tippeltje. Ik breng je wel terug naar strand.

 

 

En zo gaan de twee samen op pad.

 

"Is het erg ver" vraagt Bernhard bezorgd? "Welnee" zegt Tippeltje. Als we via het

 

bloesem paadje gaan en we nemen het lange pad langs de vleemuis grot en we steken

 

dan de mais vlakte over dan komen we zo bij het strand.

 

"Waarom ben je eigenlijk op zoek naar een nieuwe, grotere schelp" vraagt Tippeltje aan

 

Bernhard? Deze schelp past toch nog goed?

 

"Ja" zegt Bernhard nu nog wel maar straks ga ik mezelf ingraven om te gaan vervellen.

 

Dan leg ik mijn oude huid af en krijg ik een nieuwer, groter lijf terug. "En dan pas ik niet

 

meer in deze schelp" legt Bernhard uit, want zie je......dat is wat heremiet kreeften doen..!!

 

"Uw bent wel een heel bijzonder dier" zegt Tippeltje zuchtend. Ik wou dat ik zo bijzonder was.

 

"Elk dier is bijzonder" zegt Bernhard. Elk dier kan wel iets wat het andere dier niet kan.

 

En jij Tippeltje bent al heel bijzonder omdat je een vreemd dier zoals ik zomaar wilt helpen.

 

 

Samen lopen ze verder tot dat er plotseling een hele grote zwarte kraai vlak over ze heen

 

vliegt, KRA KRA KRA, krijst de kraai. Bernhard schiet met zo'n vaart zijn schelp in dat hij een stuk wegrolt

 

en even verderop pas weer tot stilstand komt. Tippeltje rent geschrokken naar Bernhard toe.

 

Als Bernhard heel voorzichtig weer tevoorschijn komt ziet hij Tippeltje

 

met zijn armen over elkaar een beetje boos naar hem staan kijken.

 

"Ik schrok me rot" zegt Bernard een beetje ongelukkig naar Tippeltje kijkend en zie je.....dit is wat

 

heremieten kreeften doen als ze schrikken.

 

"Alle me nootjes nog aan toe, dat weet ik nu wel" zegt Tippeltje. Kom op Bernhard het is wel de

 

bedoeling dat we vandaag nog bij het stand aan komen.

 

Zo lopen ze een stukje samen in stilte verder tot dat ze uiteindelijk bij het strand aankomen.

 

 

Het zand is goud geel van kleur en de zee is prachtig blauw.

 

"Het is lang geleden dat ik hier aan het strand geweest ben" zegt Tippeltje en

 

snuift de zoute zee lucht op. Nu pas merk ik hoeveel ik het gemist heb.

 

Bernhard hoort Tippeltje niet die is al haastig op zoek gegaan naar een nieuwe,

 

grotere schelp om in te wonen.

 

Tippeltje besluit Bernhard te helpen met zoeken, maar dat valt nog niet mee.

 

De ene schelp is te groot, de andere te klein. De een is te puntig en de andere weer te rond.

 

En dan opeens als Tippeltje een prachtige ovalen schelp in de lucht steekt om aan

 

Bernhard te laten zien klinkt het luid: "Jaaaa dat is hem Tippeltje, dat is hem helemaal"

 

Bernhard springt heen en weer op al zijn pootjes en begint meteen met graven.

 

"Wat ben je aan het doen Bernhard" vraag Tippeltje nieuwsgierig?

 

"Ik graaf een gat Tippeltje daar kan ik dan gaan vervellen want zie je.....dat is wat

 

heremietkreeften doen" zegt Bernhard. Ja ja zegt Tippeltje lachend, dat is wat

 

heremietkreeften doen...!!

 

 

Als alleen de kleine zwarte kraal oogjes op sprietjes van Bernhard nog maar boven het zand uitsteken

 

bedankt Bernhard Tippeltje hartelijk voor al zijn hulp en nemen de twee afscheid van elkaar.

 

Tippeltje beloofd om snel weer een keer terug te keren naar het strand.

 

En zo zie je maar dat elk dier bijzonder is en dat het altijd fijn is om elkaar te helpen.

 

Tippeltje heeft weer een hoop geleerd vandaag, jullie ook??

 

 

Dag Tippeltje de mier, dag Bernhard de heremietkreeft. Tot de volgende keer....!!!