yvonne's columns en kinderverhaaltjes

Columns

Ik zou het héél graag nog een keertje overdoen..

 

Het eerste levensjaar van Conner is helaas heel erg aan me voorbij gegaan.

Hij werd bijna 3 maanden te vroeg geboren waardoor we vooral het eerste jaar enorm veel zorgen hadden.

Hij was heel vaak ziek en tobde enorm met zijn longetjes.

Flesvoeding was hij al heel snel beu waardoor we er bijna geen druppel melk inkregen.

Ik herinner me nog goed hoe ontzettend machteloos ik me toen voelde.

Gelukkig hadden we een dijk van een Kinderarts die de flesvoeding al snel verving voor een boterham.

Ja, je leest het goed, een boterham. Conner was gecorrigeerd 3 maanden oud toen hij zijn eerste boterham voorgeschoteld kreeg.

Er ging een wereld voor hem open, en ook voor mij. Het (strijd) tijdperk flesvoeding was zo goed als voorbij.

Er was één ding wel heel bijzonder aan Conner. Eigenlijk zijn het wel duizend dingen maar één ding steekt overal bovenuit. Hij huilde werkelijk nooit.

Als ik moeders wel eens zie lopen met hun huilende kroost, of hoort dat ze ‘s nachts uren met hun hummel door de kamer hebben rondgelopen om de kleine in slaap te sussen dan denk ik: “Poeh dat is iets wat ik me absoluut niet kan indenken!!” En dat vind ik ook helemaal niet erg..!!

Zoals ik het altijd zeg: “Ik heb Conner GROOT gekeken dat eerste jaar!!”.

 

In het tweede jaar van Conner’s jonge leven kreeg ik een hele zware aanval van de ziekte van Crohn.

Ik heb toen meer het ziekenhuis van binnen gezien dan mijn eigen knusse thuis, waardoor ik erg afhankelijk was van mijn ouders. Mijn ouders stonden altijd voor ons klaar en daar zal ik ze altijd ontzettend dankbaar voor zijn.

Ik ging experimentele middelen gebruiken waardoor ik nog zieker werd. Helaas is ook in dat tweede jaar daardoor heel veel aan me voorbij gegaan.

Zo ontzettend jammer want ik heb daardoor altijd het nare knagende gevoel gehad zoveel gemist te hebben van Conner zijn jonge leventje.

Als ik kijk naar de afgelopen jaren waarin echt ontzettend veel gebeurd is, Conner ging naar de peuterspeelzaal, kreeg in totaal 3 intelligentie testen, moesten we leren omgaan met zijn hoogbegaafdheid en zijn ups en downs op de basisschool, dan denk ik: “Had ik ondanks al die zorgen maar meer genoten”.

Uiteindelijk kies je er zelf voor hoe je omgaat met tegenslagen..!!

 

De reden dat ik deze column schrijf is dat ik hoop dat mensen die hem lezen meer zullen gaan genieten van alles in hun leven. Dat ze ondanks alle tegenslagen die iedereen helaas op zijn weg tegenkomt toch leren om ook dan de mooie dingen in het leven te blijven zien.

Schrijven werkt voor mij therapeutisch. Het helpt me de dingen die allemaal gebeurd zijn te verwerken. Het is werkelijk als een balsem voor mijn ziel.

 

Ik keek van de week naar Conner en zag opeens hoe hij is verandert. Niet alleen qua uiterlijk, met die twee voortanden eruit ziet hij er toch, sorry dat ik het zeg, hilarisch uit.

Ook de douche gel en de aftershave van zijn vader zijn opeens wel heel erg snel leeg. Maar ook zijn innerlijk verandert nu opeens echt heel sterk.

De dingen die hij zegt, zo ontzettend wijs. Eigenlijk moet ik daar ook niet van opkijken want hij heeft me al vanaf een heel jonge leeftijd met zijn opmerkingen en verhalen versteld doen staan.

Maar anders wijs, zo “volwassen” wijs. Helaas betekend dat ook dat de kloof die er al is tussen hem en zijn leeftijdsgenootjes alleen nog maar groter word.

Ondanks dat merk ik dat Conner daar op het moment vrede mee heeft. Hij heeft een lief vriendinnetje waar hij dol op is, en dat is voor hem voldoende. Ook de plus klas waar hij sinds een paar maanden naar toe gaat heeft een wereld voor hem geopend.

Ook ik merk dat ik meer vrede heb gekregen met alles wat er de afgelopen jaren gebeurd is.

Maar toch als ik naar Conner kijk en ik denk terug aan die eerste jaren dan kan ik er niks aan doen dat ik dan denk: “Had ik je maar niet GROOT gekeken dat eerste jaar”.

 

Mijn lieve kind op je voorhoofd druk ik een tedere zoen,

en wens ik dat we het nog één keertje mogen overdoen.

Jij lieverd die mij met zijn prachtige glimlach altijd zo verblijd,

konden we samen maar héél even terug gaan in de tijd…!!