yvonne's columns en kinderverhaaltjes

Columns

Een te snel geveld oordeel en vooroordelen leiden vaak tot misverstanden,

Ik herinner me nog dat Conner voor het eerst naar de Peuterspeelzaal ging

toen hij ongeveer twee en een half jaar oud was.

Wat waren Marco en ik zenuwachtig. Zou Conner zich als een Koala beertje

aan ons vastklampen of zou hij gewoon lekker gaan spelen?

Het was dus (gelukkig) het laatste. Hij gaf ons nog een kus en een knuffel,

hij zwaaide nog een keer en dat was het. Ik moest best even slikken..

In mijn hartje was ik toch ook wel een klein beetje teleurgesteld dat hij zo makkelijk

afstand van ons nam. Een gevoel dat heel veel moeders wel herkennen denk ik?

Na een aantal weken op de Peuterspeel zaal vroeg ik aan de leidster hoe ze vond dat het met Conner ging.

Waarop ik als antwoord kreeg dat Conner ontzettend claimde, niet met andere kinderen wilde spelen

en absoluut niet Sociaal was.

Ik stond perplex, als er eentje sociaal is dan is Conner dat wel.

De Leidster stond wel heel erg snel met haar oordeel klaar vond ik.

Diezelfde week moesten we naar de Orthopedagoge van het Nazorgburo voor

Prematuren. Omdat Conner met 29 (zwangerschaps) weken geboren is gingen we

in plaats van het reguliere Consultatie buro naar het Nazorg buro waar een heel scala aan

artsen tot Conner zijn vierde jaar voor ons klaar stonden. Zo ook Ilona de Orthopedagoge.

(Die wij ontzettend dankbaar zijn voor alles wat ze de afgelopen jaren voor ons gedaan heeft

en nog steeds doet...!!)

Nadat wij ons verhaal van de Peuterspeelzaal leidster hadden verteld stelde Ilona

ons voor om Conner tijdens het spelen op de Peuterspeelzaal te gaan observeren.

Uit die observatie bleek wat wij al die tijd eigenlijk al lang wisten, dat Conner inderdaad

een ontwikkelings voorsprong had en daar door bij zijn leeftijds genootjes weinig of geen

aansluiting vond. En daar door liever een gesprek met de leidster aan knoopte om zo

een gesprek op nivo te kunnen voeren. De leidster was het met die conclusie niet eens...

Enkele weken later kreeg Conner zijn eerste ontwikkelings test afgenomen door Ilona de Orthopedagoge,

waaruit bleek dat Conner een "enorme" ontwikkelings voorsprong had op zijn leeftijds genootjes.

De Orthopedagoge zei toen al dat het heel goed mogelijk zou kunnen zijn dat Conner hoogbegaafd

zou blijken te zijn.

Met die uitslag ging ik naar de Leidster maar die bleef bij haar standpunt.

"Conner is gewoon niet sociaal en ik kan het weten want ik heb immers al meer dan 25 jaar ervaring" zei ze....!!

Voor dat Conner naar de Basisschool ging heeft hij een non verbale IQ test gehad (wederom afgenomen door Ilona)

om te kijken hoe hoog zijn IQ zou zijn en hij bleek toen inderdaad Hoogbegaafd te zijn. De school hoefde nu in elk geval het wiel

niet uit te vinden. Uiteraard ben ik met de uitslag even bij de peuterspeelzaal leidster langs gegaan. Vond het stiekem

echt heerlijk om dat formulier onder haar neus te frommelen moet ik eerlijk toegeven.

Het enige wat ze zei was: "Zo'n hoog IQ had ik niet verwacht" Geen excuses of iets anders van dien aard....

Dat gesprek met de leidster werd overhoord door een moeder die een eindje verderop stond te wachten. Snel kwam ze

naar me toe lopen en zei: "Dat is niet fraai hoor dat je zoontje hoogbegaafd is want dat worden ontzettend vervelende kinderen,

ook in de klas". Ze misdragen zich in de klas zo erg dat ze alle aandacht naar zich toe trekken en de rest van de klas

is daar dan de dupe van. Zo dacht ik die mevrouw smijt wel erg snel met vooroordelen.

Natuurlijk weet ik ook wel dat die situaties helaas wel degelijk voorkomen op school maar dan denk ik dat de school ook iets

te verwijten valt. Hoogbegaafde kinderen hebben een andere aanpak nodig, moeten constant worden uitgedaagd anders

gaan ze zich enorm vervelen en kunnen dan inderdaad heel vervelend gedrag gaan vertonen.

Conner zit nu inmiddels in groep 3 en heeft vorig jaar de Wisc test gehad op aanraden van zijn Juf.

Uit die test kwam nogmaals naar voren dat hij hoogbegaafd is.

Dat alles blijft in de klas natuurlijk niet onopgemerkt. Conner krijg andere werkjes en dat valt de kinderen in de klas

uiteraard ook op.

En de mensen die het nog niet wisten kwamen nu met vragen.

Waar ik uiteraard gewoon eerlijk antwoord op geef.

Het was net voor de kerstvakantie toen een moeder naar me toe kwam en vroeg: "heb ik nou goed begrepen

dat Conner hoogbegaafd is?" Waarop ik bevestigend antwoordde. "Jeetje dan bof je maar zeg" zei ze toen.

Ik wou dat die van mij dat was. Hij zou dan altijd goed kunnen leren, goed mee kunnen komen in de klas en nooit blijven zitten.

Weer stond ik perplex. Wat een berg misverstanden zijn er toch omtrent hoogbegaafde kinderen....!!

Als mensen eens minder bevooroordeeld zouden zijn, wat minder snel met hun oordeel klaar zouden staan,

dan zouden er een stuk minder misverstanden de wereld in worden geholpen.

En dan zou het leven van hoogbegaafde kinderen een stuk makkelijker zijn....!!!