yvonne's columns en kinderverhaaltjes

Columns

Dermatitis Perioralis, een deftig woord…

 

Wat is dat eigenlijk Dermatitis Perioralis? Heel simpel gezegd is het een ontsteking van de huid.

Niks deftigs aan dus.

Het begon eigenlijk kort nadat ik was begonnen met de immuunsuppressiva Imuran (Azathioprine) voor de ziekte van Crohn.

Eerst met een klein pijnlijk plekje naast mijn mond al gauw gevolgd door met vocht gevulde blaasjes die zich razendsnel verspreide naar mijn neus, ogen en wangen.

Het leek net of het zich een weg naar binnen at, waardoor er diepe wondjes ontstonden.

Na een paniekerig telefoontje van mij naar de dienstdoende MDL arts in het Dijkzicht ziekenhuis mocht ik gelukkig meteen komen.

Ik zal nooit vergeten hoe ik daar op dat bed zat met mijn niet erg smakelijk uitziende, beschaamde gezicht.

We hoefden niet lang te wachten voor de deur open ging en er een leuke jonge Dokter binnen stapte met in haar ene hand een krentenbol en met haar andere hand Marco (die uiteraard met me was meegegaan) en mij een hand gaf.

Ze stelde zich voor als Dokter van der Wouden en begon meteen met vragen stellen en onderzoeken.

Ze kon er niet veel van maken maar zag er absoluut wel de ernst van in dus stelde ze al vrij snel voor om direct de volgende dag naar het spoedspreekuur van de Dermatoloog te gaan.

Vrolijk babbelend pakte ze haar krentenbol weer op, nam een flinke hap, gaf ons een hand en wenste mij vooral veel succes waarna ze de kamer verliet.

“Ik kan niet begrijpen dat ze haar krentenbol nog lust” zei ik verbaasd tegen Marco, die al even verbaasd keek als ik.

 

De volgende dag naar het spoedspreekuur van de Dermatoloog, wederom in het Dijkzicht ziekenhuis.

Meer dan 6 uur hadden we daar gezeten (kan je nagaan hoe druk het daar was) voordat ik eindelijk bij de Dermatoloog naar binnen werd geroepen.

Veel onderzoek was er niet nodig voor de deftige term Dermatitis Perioralis viel.

Ze zullen wel gedacht hebben toen ze mijn domme, vragende gezicht zagen?

“Ja en nu in het Nederlands” zei Marco nog, die behoorlijk pissig kan worden als hij bij een arts iets te horen krijgt waar we dus geen bal van begrijpen. En dat is de afgelopen vijftien jaar al héél wat keren gebeurd.

“Het is letterlijk een ontsteking van de huid” zei de Dermatoloog toen alsof het de normaalste zaak van de wereld was.

En uiteraard is dat voor al die artsen ook zo. Ze zien niet anders elke dag opnieuw.

Ik ging naar huis met een antibiotica zalf en een antibiotica kuur. Alles bij elkaar heeft het ruim drie maanden geduurd voor mijn gezicht helemaal genezen was, en anderhalf jaar voor alle littekens weg waren.

 

Ik schaam me een ongeluk als ik weer eens met mijn billen bloot ligt voor een algeheel darmonderzoek terwijl er na mij nog tien mensen in de wachtkamer zitten die hetzelfde lot moeten ondergaan. En zo zitten er dagelijks tientallen mensen te wachten. Het is zo….die artsen zien niet anders. Een mooi voorbeeld vond ik Dokter van der Wouden met haar krentenbol. Als ik haar had geweest had ik die krentenbol in de eerste de beste vuilnis bak gegooid.

Een paar dagen geleden kreeg ik een raar pijnlijk, rood plekje naast mijn mond. Mij een naar knagend gevoel in mijn onder buik gevend.

Gevolgd door één enkel met vocht gevuld blaasje. Toen niet meer alleen een knagend gevoel in mijn buik maar ook een bulderende stem in mijn hoofd die riep: “Neeee het zal toch niet waar zijn”? Ik ben nu toch even niet aan de beurt!!

De dag erna zaten er al twee blaasjes en de dag erna drie. Toch maar even de huisarts gebeld en het hele verhaal uitgelegd dat ik wederom Dermatitis Perioralis te pakken heb.

Gelukkig zit ik nog in een vrij vroeg stadium dus hopelijk is alleen een antibiotica zalf afdoende. Mocht het toch weer gaan uitbreiden startten met een antibiotica kuur.

Dermatitis Perioralis komt vrij vaak voor bij mensen met de ziekte van Crohn. Ons Immuunsysteem is niet echt wat je noemt geweldig.

Ik duim dat het deze keer met een sisser afloopt. Het leven met twee chronische ziektes, Crohn en vestibulaire Migraine is al heftig genoeg zonder al die andere rare bijkomstige, vreemde aandoeningen.

Vanmorgen dacht ik weer aan die Dokter met haar krentenbol en dacht ik bij mezelf: “Ik hoop niet dat je het erg vind, maar ik hoef ze even niet”!!!!